شرایط هفت سال اخیر به گونه ای رقم خورده  که دیگر هیچ جای اشتباه کردن برای مردم افغانستان باقی نمانده است. اگر بعد از انتخابات وضعیت فعلی- درهمه ابعاد- سیاسی، نظامی، اقتصادی و فرهنگی و   یا اجتماعی تغییر نخورد، دیگر نباید به ماندن جامعه جهانی در کنار افغانستان بیشتر از این امیدوار بود، در واقع مردم این کشور دارند با رفتن به پای صندوق رأی آخرین شانس خودشان را می آزمایند. 

افغانها  قبل از  انتخاب کاندید مورد نظر خویش باید اندکی در این مورد   فکر کند که چرا  طی حدود هشت سال گذشته، که تمام دنیا در کنار مان حضور داشتند، زور دشمنان وطن تا چند برابر افزایش یافته است، چرا هنوز  در مزرعه ذهن دهقان مان هوس  تریاک میروید، چرا وزیر، معین، رییس، والی، معاون والی و... امروز به بزرگترین مالکین  قصر ها و بلند منزل ها و شرکت های خصوصی تبدیل شده اند، ولی روزگار مردم عادی از بد بد تر میگردد. بیکاری، بی قانونی، و بی عدالتی چرا در کوچه کوچه این ملک بیداد میکند؟ چرا از سر و صورت دولت مدعی موفقیت مان فساد، رشوت، اختلاس و هزار نوع بی سامانی میبارد؟ آیا مردم حق ندارند قبل از رفتن به پای صندوق رأی جواب این چرا ها را از زبان کاندیدان محترم ریاست جمهوری بشنوند؟ چهار سال، برای توسعه وترقی و انکشاف یک کشور جنگ زده و کاملاً ویران ممکن است وقت زیادی نباشد؛ ولی این زمان میتواند برای چاق تر شدن چاقمردان دولت، و دوستان خارجی شان که در گرفتن دهن جوال با آنها شریک هستند، یک فرصت طولانی- طلایی محسوب گردد. 

منشی رفت، جنرال آمد

 بازمحمد احمدی، در قریه پلیران ولسوالی کشم بدخشان دیده به جهان گشوده است، وی از دانشکده کشاورزی دانشگاه کابل سند فراغت حاصل نموده و سپس در پست های قومندانی قول اردوی هرات، قومندانی فرقه ریشخور و همچنان به صفت والی ولایت غور ایفای وظیفه نموده است. اینک، سه هفته قبل جانشین منشی عبدالمجید گردید. گفت و گو با  والی جدید را در ذیل میخوانید:

پرسش: جناب والی صاحب با چه برنامه هایی اینجا تشریف آورده اند؟

سال سرطان!

نجیب الله دهزاد

دوستی که به اعتراف خودش- تا این حال- لقمه یی از سیاست نچشیده است، قصه میکرد  دخترک سیزده  ساله اش در یک شب جوزایی،  بعد از تماشای آن پنج شش سریال دوبله شده، به خواب رفته، و  آن شب تا صبح چندین بار یا خندیده یا گریه کرده. مادر دختر، که همان خانم دوستم  باشد، تا دقایقی بالای سر دخترش بیدار مانده، در همین اثنا بصورت غیرعادی، مشاهده کرده که دخترک در خواب بلند میشود و با دستانی به طرف بالا  به خداوند التجا میکند که رب العالمین ماه های سرطان و اسد را مثل سال دراز بگرداند!

نورالله وثوق، کابل افغانستان

شعر امروز افغانستان

کلوی چند؟

گهی کور وگهی کر می تراشند

مکرر در مکرر می تراشند

نمی پرسی درین بازار آزاد

کلوی چند رهبر می تراشند

”به زحمتش نمی ارزد!“

ندا- فیض آباد

سرباز: قومندان صاحب، شش سال است که تلفات میتیم، حالا چرا عقب نشینی؟

قومندان: بچیم تو هنوز خام هستی، برو قرانه ته بخور و پرده  ته بکن. دولت+ دوستان  علاقه ندارند که ما این ده ولسوالی ره پس بگیریم.

سرباز: (با تعجب) چرا؟!

قومندان: حالا اگر جنگ نباشد، مردم چه خاد گفتند که ای دولت بیکاره ره سیل کو که چهار کلمه قانون خشک و خالی ره نمیتانه پیاده کنه. بودن طالبا در این ولسوالی ها یک بهانه خوب است برای مصرف بودجه بلاعوض،  اگه هر کس پرسان کد میگیم که در جنگ مصرف شد، باز کسی اوقه سخت گیری نمیکنه.

سرباز: حالا ما چه کنیم،  باشیم یا عقب نشینی کنیم؟

قومندان: چند روز دیگه هم صبر کنید، اگه کمیسیون انتخابات آماده شد که دفتر باز کنه، باز ما و شما هم حمله میکنیم، حالا اگر اونها نیامدند و دفتر باز نکردند و رأی نگرفتند، دیگه ضرور نیست که بخاطر چند نفر مرد و زن روستایی و بی سواد خوده در درد سر بی اندازیم.  مقامات عالیه نظامی فکر میکنند خارج ساختن مردم این مناطق از اسارت تروریست ها یک کار بی فایده است، سرباز جان، والله که به زحمت اش بی ارزد!

سروده هایی از این شاعران

اسماعیل خراسانپور

ولی محمد آسیون

اروند

عبدالصمد ندیمجو

گاه گاه به خودم

گاه گاه به خودم بهانۀ میسازم

            کز خلوت خود زمانۀ میسازم

تقسیم به تار های سی تار کنم

            این درد که من ترانۀ میسازم

”گاه گاه به خودم“ اولین مجموعه شعری ولی محمد آسیون است که در حمل سال هشتاد و هفت  اقبال چاپ یافت. این مجموعه دارای 89 برگ بوده به تعداد 81 قطعه شعر در آن گنجانیده شده است که شامل 25 عزل، 2 مخمس، 20 رباعی و دو بیتی، 2 چهارپاره، 13 قطعه شعر نیمایی و سپید و 3 قطعه ایکو میباشد.

نمک زنده گی

فرستنده: محمدفرهاد فایق- کابل

بعداز سالها تحقیق و بررسی دانشمندان اخیرا به این نتیجه رسیدند که مهمترین عامل طلاق، ازدواج است

****                ****

یکنفر ميمرده و اولادهایش همه دورش جمح شده بودن با ناله مي گه پسرم رضا اينجا استی؟ پسرش مي گه بله بابا اينجاستم. باز با ناله مي گه دخترم حمیده تو هم اينجا استی؟ و دخترش هم مي گه بله بابا جان مه هم اينجاستم باز با ناله مي گه خانم تو هم هستي؟و زنش هم مي گه بله من هستم  یکدفعه نفر از ته دل نعره ميكشه:شما همه اينجاييد و  بخاری اون اطاق روشن است؟

نقش زن در اجتماع

شهرزاد فکرت- آلمان

وقتی واژه زن به زبان می‌‌ آید، تصویری از مادر، خواهر، همسر و دختر در پیش چشم مان مجسم می‌‌شود که از آنها به عنوا ن تربیت دهنده، خدمتگار، فداکار و... به مرد یاد می‌‌کنند و از حق نگذریم قدر هم می‌‌کنند.

اما سوال اینجاست که آیا زن نیز به عنوان شخصیت انسانی کاملاً جدا و نه به ارتبا ط وابستگی ‌اش به مرد (مادر، خواهر، همسر و دختر) نیز قدر و احترامی را در جامعه دارا ست؟

معلم؛ معمار قلب هاست

معراج الدین راشد

قدردانی و تجلیل از معلم، قدردانی از باغبانی است که هر صبح، سبدی از صمیمیت با خود به صنف میبرد و با انگشتان مهربان خویش، بر شاخه قلب‏ها فردا را پیوند میزند معلمی که انسان‏ساز و فرداپرداز است و تکریم و تعظیم او، تکریم و تعظیم علم است. معلم، معمار قلب هاست و بذر نور در دلها می‏افشاند. معلم را توقع نام و نان نیست. این گمنام، هر روز از تنور داغ جانش، هزاران نان بر سفره گرسنه دلها میبخشد و از علقمه قلبش، هزاران مشک به خیمه‏های عطش می‏رساند. تجلیل معلم، سپاس از انسانی است که هدف و غایت آفرینش را تأمین، و سلامت امانت‏ هایی را که به دستش سپرده‏اند، تضمین میکند.

لیسه بهارستان

نظرمحمد منتظر مدیر لیسه بهارستان:

لیسه بهارستان ابتدا درسال ۱۳۱۷ در حویلی مرحوم ملا محمد نعیم در قریه مرکز ولسوالی بهارک ایجاد گردید که در آن چهار نفر از استادان مجرب و دلسوز هریک محترم محمد امین خان از شهر فیض آباد (بحیث سرمعلم)؛ سید فقیرشاه خان از ولسوالی جرم، عبدالحمید خان از شهر فیض آباد و محترم عبدالکریم خان از قریه کیب ولسوالی جرم  تدریس مینمودند.

صاعقه چیست ؟

برگردان: پوهنمل داکتر عبدالقدیر بران

صاعقه یکی ازاسرار آمیزترین پدیدههای خلقت است که در عین زیبایی بسیار مخرب ودرطول تاریخ زندگی انسان، موجب ضرر و زیان مالی وجانی بسیاری شده است.

براثر برخورد ابرهاي داراي چارجهاي مثبت ومنفی، واكنش‎هاي الكتريكي شديدي به صورت نور و صداي شديد بنام صاعقه يا رعد و برق توليد مي‎گردد كه با نور و صداي شديد همراه است.