ویژه های شهروند(٨٦)
هشدار! به بدخواهان زبان پارسی !
روش فرهنگی دولت دشمنی آشکاردربرابرفرهنگ پویای پارسی است
آ. آبادی
اگر بـکام تو دنیا ی پـرهنر نـرود
زبام بخت بدت دود مختصر نرود
براندازی زبان پارسی اندیشه ی مرگ آمیزی است که در بیشترازهزار سال پسین چندین تبار وتیره ی ناروادار را بیمار نموده و یااز ریشه خشکانده است. آنانیکه دردماغ گند وبند ایشان موی برامده است، دچار توهم و گمراهی، کودنی و نادانی، پستی و هرزگی و کینه توزی شده اند آگاه باشندکه، کم رنگ ساختن و بی زورنمودن زبان ورجاوند پارسی در توان و بیان ایشان نیست.
ادامۀ مطلب
ویژه های شهروند(٨٦)
آثارالحق حکیمی
جناب وزیر خرم اشتباه می کنی، در مکانی که قرار داری، وزارت فرهنگ کشور است نه دوکان قصابی لا لا آغا(؟!)
دو روز پیش، خبر برکناری خبرنگار تلویزیون ملی در ولایت بلخ"بصیر بابی" و جریمه ی نقدی مسئوول تلویزیون محلی در آن ولایت، به نشر رسید. جرم آقای "بابی" کار برد واژه ی فارسی دری "دانشگاه"، اعلام شد و نیز از مسئوول تلویزیون سانسور نکردن این واژه.
ادامۀ مطلب
ویژه های شهروند(٨٦)- طنز
حامله ها نخوانند!
نجیب الله دهزاد
درخبر داشتیم بصیربابی به علت جویدن واژه های فارسی با دندان مادری اش، از وظیفه برکنار، و سوابق بیست سالۀ کاری اش بر باد رفت!
این خبر زبانی، مثل یک چیزی - چه بگویم – خوب، فرض کنید مثل گاز گالری، در محافل ادبی و مطبوعاتی پیچید، و حتی در مواردی منجر به خفگی و بندش گلوی دیگرزبانان ساکن افغانستان گشت.
دلیل برطرفی ژورنالیست گنه – جو هم معلوم بود؛ استعمال سه دال، یعنی "کلمات ضد فرهنگی و ضد اسلامی!"
چند ساعت بعد از نشر این خبر، یکباره رنگ تمام صفحات انترنیت، و نشریات چاپی مربوط افغانها به سیاهی مبدل گشت. کاش تنها این رنگ سیاه میبود که صورتگیر رسانه ها شده بود. اهالی فرهنگ با مشاهده صفحات اول مطبوعات به یک نوع دل بدی نیز مبتلا گردیدند، و هر لحظه ممکن بود ارزش های باستانی مغز شان را ناخودآگاه قی کنند! این هم، به نظرم، مشکل چندان جدی نیست که از نشر خبر فوق، که گویا وزارت اطلاعات و فرهنگ افغانستان تصمیم به بریدن نصف زبان کشور دارد، بوجود آمده بود. از آقای بابی نخواسته ام، برای این دو مشکل:
اول - سیاه شدن صفحات رسانه ها؛ و دوم- دل بدی اهـــالی فرهنگ، از ملت معذرت بخواهند.
جناب آقای مادر زبان، اگر صدای مرا می شنوید، لطفاً از مادران بارداری که به انترنیت دسترسی دارند یا فشار روزنامه خوانی شان بالاست، پوزش بخواهید. این دیگر انصاف نیست بخاطر یک "تو"ی که این دنیای بزرگ را "دانشگاه"کوچک تصور میکنی، صورت نوزادان نسل رحمن بابا، و فردوسی بابا قیراندود بار بیاید و فردا در مجامع علمی این دانشپوهان با رنگ شب، و قوارۀ فرهنگ- ترسان ظاهر شوند.
اگر معذرت نخواهی، جناب بابی، این سه مشکل تا الف انتخابات وجود خواهد داشت. رسانه ها عاقبت نه اندیش اند، تصمیم شان اینست؛ ازصفحۀ اول مطبوعات عکس وزیر فرهنگ را پس نکنند!
کابل- دلو ۱۳۸۶
