”به زحمتش نمی ارزد!“

ندا- فیض آباد

سرباز: قومندان صاحب، شش سال است که تلفات میتیم، حالا چرا عقب نشینی؟

قومندان: بچیم تو هنوز خام هستی، برو قرانه ته بخور و پرده  ته بکن. دولت+ دوستان  علاقه ندارند که ما این ده ولسوالی ره پس بگیریم.

سرباز: (با تعجب) چرا؟!

قومندان: حالا اگر جنگ نباشد، مردم چه خاد گفتند که ای دولت بیکاره ره سیل کو که چهار کلمه قانون خشک و خالی ره نمیتانه پیاده کنه. بودن طالبا در این ولسوالی ها یک بهانه خوب است برای مصرف بودجه بلاعوض،  اگه هر کس پرسان کد میگیم که در جنگ مصرف شد، باز کسی اوقه سخت گیری نمیکنه.

سرباز: حالا ما چه کنیم،  باشیم یا عقب نشینی کنیم؟

قومندان: چند روز دیگه هم صبر کنید، اگه کمیسیون انتخابات آماده شد که دفتر باز کنه، باز ما و شما هم حمله میکنیم، حالا اگر اونها نیامدند و دفتر باز نکردند و رأی نگرفتند، دیگه ضرور نیست که بخاطر چند نفر مرد و زن روستایی و بی سواد خوده در درد سر بی اندازیم.  مقامات عالیه نظامی فکر میکنند خارج ساختن مردم این مناطق از اسارت تروریست ها یک کار بی فایده است، سرباز جان، والله که به زحمت اش بی ارزد!