منشی رفت، جنرال آمد

 بازمحمد احمدی، در قریه پلیران ولسوالی کشم بدخشان دیده به جهان گشوده است، وی از دانشکده کشاورزی دانشگاه کابل سند فراغت حاصل نموده و سپس در پست های قومندانی قول اردوی هرات، قومندانی فرقه ریشخور و همچنان به صفت والی ولایت غور ایفای وظیفه نموده است. اینک، سه هفته قبل جانشین منشی عبدالمجید گردید. گفت و گو با  والی جدید را در ذیل میخوانید:

پرسش: جناب والی صاحب با چه برنامه هایی اینجا تشریف آورده اند؟

پاسخ: تشکر از نشریه سیمای  شهروند که با من هم صحبت شدند درین شکی نیست که یک مامور دولت برنامه شخصی نمیداشته باشد. ما به اساس فرامین دولت برنامه کاری درسطح ولایت بدخشان داریم و مهمترین آن توسعه وپیشرفت وانکشاف درین ولایت است وهم درهر ولایت پلان برای توسعه وانکشاف ساخته میشود که این پلان انکشافی ولایت است که مطابق به استراتیژی پلان انکشافی دولت افغانستان آماده میشود و درصورتی این پلان موفق است که در مشوره با مردم، شورای های انکشافی قریه، شورای ولسوالی، و شورای ولایتی تطبیق گردد. ما برنامه های مفید را باید از مناطق محروم و دوردست آغاز نماییم که در آنجا تا هنوز پروژه ها تطبیق نشده است. ما باید به تمام خواسته های مردم بصورت شفاف، بی طرفانه و واقعبینانه پاسخ بگوییم. یکی از پالیسی های اساسی من همین است که باید در پلان انکشافی ولایتی تمام برنامه های انکشافی بازنگری شود.

پرسش: آیا تصور میکنید در این مدت احتمالاً کمتر از سه ماه بتوانید مردم را راضی نگهدارید؟

پاسخ: درین شکی نیست که این کشور یک کشور جنگ زده است درطول سی سال همه ساختار های اجتماعی، اقتصادی، فرهنگی وزیربنایی این جامعه نابود شده اند. آدم درطول دو یا سه ماه نمیتواند به تمام خواسته های مردم جوابگو باشد در طول سه ماه اصلاً آدم نمیتواند با محیط معرفت پیدا کند وبرنامه های خودش را تنظیم نماید.  به هرصورت ما امیدوارهستیم همان آرزوی را که خدمت گزاری بمردم، و بهره برداری واستفاده بهترازشرایط وامکانات موجود  است برآورده سازیم. چون تازه آمده ایم، در تعارفات و  تشریفات و ملاقات با مردم  بیشتر مصروف شدیم وکم وبیش بالای برنامه کاری خود هم کار کردیم،  پلان ها را  تنظیم وبازنگری کردیم البته برای تکمیل این کار ها زمان لازم است.

پرسش: شما از وضعیت اسفبارفرهنگی- اجتماعی بدخشان قبل از نشستن بالای این چوکی آگاهی داشتید؟ با این همه معتاد، این همه بیکار، و این تعداد جوانی که در بیست و هشت واحد اداری چهار باب کتابخانه ندارند، و بیشتر از یک میلیون جمعیتی که فقط صاحب دو عنوان نشریه هستند، چه خواهید کرد؟

پاسخ: بدون شک میزان بیکاری درین ولایت بالا است. زیاد وعده کرده نمیتوانم که به تمام مردم کار پیدا میکنم و مردم را خوشبخت میسازم. از وقتیکه من آمدم در پهلوی ملاقات های که با مردم داشتم با تمام مراجع کمک کننده تماس گرفتم، تلاش کردم تا پروژهای را جذب کنم که زمینه کاریابی وشغل برای مردم مساعد گردد،  واین تلاش را ادامه خواهم داد تا با استفاده از همه امکانات برای مردم بدخشان خدمت نموده و زمینه های کاری را برای آنها، بخصوص نسل جوان فراهم سازم. من از رسانه های آزاد  و بیطرف که هدفشان خدمت گزاری بمردم و نشر واقعیت ها در جامعه است زیاد حمایت خواهم کرد و در صورت مساعدت وقت،  انشاالله با شما جلسات منظم خواهم داشت. هدف رسانه خدمت بمردم و نشر واقعیت است ما از واقعیت ها به هیچ صورت فرار نخواهیم کرد. خلایی اگر وجود داشته باشد و آن خلا بصورت واقعبینانه و بی طرفانه برملا شود ما از آن حمایت میکنیم. ما واقعگرا هستیم وهدفمان خدمت به مردم است  به هیچ صورت  آزرده نخواهم شد.  کوشش میکنم اگر اشتباهاتی وجود داشته باشد آنرا رفع سازم.  هیچ انسانی کامل نیست حتماً اشتباهاتی دارد.  وقتیکه انسان کار میکند اشتباه میداشته باشد. از رسانه خواهش دارم اگر اشتباهی را مشاهده نمودند، آنرا برملا ساخته و  ما را متوجه سازند تا در رفع آن بکوشیم. 

پرسش: زمانیکه شخصی مانند منشی عبدالمجید با آن همه قابلیت های برجسته مدیریتی و اداری نمیتواند در همچو یک ولایت دور افتاده کاری را از پیش ببرد، و سر انجام با تظاهرات و مخالفت مردم مواجه میشود، آیا شما که تخصص تان در عرصه نظامی است و بیشتر اوقات را در سنگر دفاع از افغانستان بسر برده اید، خواهید توانست پروسه انکشاف را بصورت موفقانه در این ولایت هدایت نمایید، تا خدای ناخواسته چندی بعد آقای جنرال به سرنوشت جناب منشی مواجه نشوند؟

پاسخ: من راجع به منشی مجید نمیخواهم اظهارنظرکنم. رشته تخصصی ام زراعت است، ازفاکولته زراعت فارغ گردیدم وکم بیش ماموریت درین بخش انجام داده ام.  جنگ ونظامی گری در دوران جهاد ومقاومت  به ما تحمیلی بود.  درین شکی نیست که در آن زمان یک آمر یا قومندان هم نظامی بود وهم سیاسی.  درتمام بخش ها اگرتخصص نمیداشت تلاش نمیکرد وموفقیت نمیداشت.  نه تنها دربخش نظامی تجربه داریم بلکه یک زمان طولانی دربین جامعه ومردم بودیم. درکارهای اجتماعی، فرهنگی وسیاسی تجارب خود را هم داریم.  رتبه ام دگرجنرال است. درپست های قومندانی قول اردوی هرات، قومندانی فرقه ریشخور و درین اواخر برای یک و نیم سال بصفت والی غور ایفای وظیفه نموده ام.  هر قدر انسان تجربه کافی هم داشته باشد احساس صادقانه خدمت بمردم را نداشته باشد و تلاشگر نباشد وهدفش خدمت گزاری بمردم نباشد، به هیچ صورت موفق نخواهد بود. متخصصین زیادی منحیث کارشناس وتکنوکرات از خارج وارد افغانستان شدند و فعلاً در کارشان موفق نیستند  و کسانیکه بیشتر دربین جامعه ومردم زنده گی ورشد کرده اند و از درد ورنج آنها باخبر اند،  توانستند که موفق باشند.  اینکه ما چقدر میتوانیم صادقانه تلاش کنیم ویا نکنیم مربوط به آینده میشود و مربوط به دیدگاه مردم که چقدر تشخیص میکنند که ما میتوانیم درخدمت مردم باشیم یا نه.  امیدوارهستم که بتوانم رضایت مردم را حاصل  کنم ولااقل  اگر خیر مان به مردم نرسید، شر مان هم نرسد، وهمیشه خدمت گزار مردم باشیم شاید آن امکانات وزمینه های واقعی دراختیار ما نباشد که همه خواسته های مردم را برآورده سازیم؛ اما آرزوی خدمت گزاری را دارم.  کوشش میکنیم دردورترین نقاط بدخشان برویم ازنزدیک مردم را ببینیم و درحد توان وامکانات ولایت بمردم خدمت کنیم. اگر احساس کردم که نمیتوانم خدمت کنم، آبرومندانه استعفا میدهم، برای ماندن در قدرت پافشاری نخواهم داشت.